Kim są nasi nauczyciele?- Zbigniew Woźniak

Zbigniew Woźniak znany jest naszej szkolnej społeczności jako nauczyciel ceramiki. W Liceum Plastycznym pracuje od 1980 roku. Sam przyznaje, że stworzenie w tych czasach pracowni ceramiki z potrzebnymi w niej sprzętem i materiałami, było niezwykle odważnym przedsięwzięciem, wymagającym determinacji i wysiłku. Udało się jednak i od dziesięcioleci każdego niemal roku nasze liceum opuszczają absolwenci tej specjalizacji, których umiejętności niezwykle cenione są w akademiach sztuk pięknych. Dla wielu z nich ceramika stała się nie tylko pasją, ale i zawodem.
Zbigniew Wożniak ukończył Liceum Plastyczne w Nałęczowie oraz Wydział Projektowania Szkła i Ceramiki PWSSP (obecnie ASP) we Wrocławiu. Zajmuje się malarstwem, grafiką, rysunkiem satyrycznym, ceramiką, projektowaniem szkła artystycznego. Miał ponad 40 wystaw indywidualnych w Polsce i za granicą, brał udział w ponad dwustu wystaw zbiorowych m. in. w Japonii, Meksyku, Hiszpanii, Kanadzie, Holandii, Bułgarii, Turcji, RFN, Wielkiej Brytanii, Belgii, we Włoszech. Jego prace znajdują się w kolekcjach muzealnych i prywatnych w Polsce i na świecie.
Jest laureatem kilkudziesięciu konkursów. Wśród wielu nagród, szczególnie ważne są „Rogaty ołówek” – najbardziej prestiżowa nagroda w kategorii karykatury oraz „Złota Szpilka ‘86” – najcenniejsza wówczas dla polskich rysowników i karykaturzystów nagroda redakcji ilustrowanego tygodnika satyrycznego „Szpilki”. Zdobył II nagrodę podczas Światowego Salonu Karykatury – Montreal 1988, w 2017 roku w prestiżowym konkursie w Knokke-Heist w Belgii otrzymał II nagrodę ,,SILVER HAT”, a w roku 2018 został uhonorowany GRAND PRIX podczas Międzynarodowej Wystawy SATYRYKON w Legnicy.
Wielokrotnie wygrywał w konkursach na najlepszy rysunek miesiąca organizowanych przez Muzeum Karykatury im. Eryka Lipińskiego w Warszawie, gdzie w roku 2015 miał również swoją indywidualną wystawę. Instytucja ta uhonorowała go również nagrodą „Najlepsze z najlepszych. Rysunki roku 2013”.
W roli rysownika satyrycznego zadebiutował w końcu lat siedemdziesiątych XX wieku w dwutygodniku satyrycznym ,,Karuzela” i od razu został zauważony przez krytykę. Współpracował również z innymi czasopismami w kraju, jak „Polityka”, „Życie Literackie” oraz „Szpilki”, a także za granicą: „Libération”, „Lire”, „Pardon”.

Tekst: K.G.