Wystawa prac plastycznych pani Marzeny Sroczyńskiej-Gudajczyk w Miejskiej Bibliotece Publicznej w Zduńskiej Woli pt. „Walka Sztuki z Pandemią”

Miejska Biblioteka Publiczna im. Jerzego Szaniawskiego w Zduńskiej Woli zaprasza serdecznie na wystawę prac plastycznych Marzeny Sroczyńskiej-Gudajczyk pt: „Walka Sztuki z Pandemią”. Prezentowane na wystawie prace powstały w różnorodnych technikach rysunkowych i malarskich, pochodzą z lat 2020 – 2022.

Wystawa w Galerii MBP przy ul. Łaskiej 12 trwać będzie w terminie: 11 – 28 stycznia 2022 r. (dostępna w godzinach pracy biblioteki).
Zapraszamy do obejrzenia wystawy „Walka Sztuki z Pandemią” także w formie wirtualnej, którą opracowała Pani Patrycja Podolska – pracownik Miejskiej Biblioteki Publicznej w Zduńskiej Woli.
Link do wystawy wirtualnej:
https://www.artsteps.com/embed/61dec5d3dedb9251b7513539/560/315

Inspiracją do zrealizowania cyklu prac zatytułowanych „Walka Sztuki z Pandemią” – 2020 – 2022 stały się dla mnie wydarzenia z czasu pełnego niepokoju, trudnych doświadczeń jakie niósł i niesie obecnie trwający stan pandemii.
Na podstawie notatek rysunkowych w „Szkicowniku”, utrwalonych myśli i skojarzeń zaczynały stopniowo wyłaniać się obrazy. Stanowią one zbiór, który w bardziej lub mniej dosłowny sposób jest próbą przekazania emocji, zilustrowania kadrów powstałych w wyobraźni.
Koronawirus, który przyczynił się do izolacji, zwłaszcza w pierwszym okresie pandemii, sprawił, że wiele dziedzin życia zostało dotkniętych niepewnością i kryzysem. W dużym stopniu dotyczyło to instytucji kultury, które zmuszone były do rezygnacji z tradycyjnych metod kontaktu z odbiorcą. Nie trudno dostrzec, że w świecie sztuki sytuacja pandemiczna wywołała sporo zamieszania. Wiele znaczących wydarzeń kulturalnych – występów, wystaw, koncertów odwoływano lub przesuwano ich terminy. Artyści scen teatralnych, filharmonii, docierali do widzów za pośrednictwem wirtualnych środków przekazu.
Świat sztuki nie poddaje się nadal, wyzwala siłę do walki, dając nadzieję i wytchnienie dla wielu ludzi, którzy znaleźli się w trudnym położeniu. Paradoksalnie, dla wielu twórców chwile odosobnienia i zatrzymania okazały się czasem refleksji, etapem w ich życiu dającym inne, nowe możliwości twórczego spełnienia. Ideą podjętego przeze mnie tematu prezentowanego cyklu prac jest przede wszystkim swobodne zinterpretowanie zjawiska odwagi wielu twórców, jak również jest wyrazem braku akceptacji rzeczywistości, z którą przyszło się nam zmierzyć.
A zatem, w kompozycjach: „Walka Sztuki z Pandemią”, „Artyści Sztuka i niechciana muza Pandemia”, kobieta – malarka jest alegorią Sztuki. Biegnie ona przed siebie, z rozwianymi włosami, jej atrybutami są: pędzel i rama obrazu. Niby bezbronna, lecz mimo to niosąca nadzieję. Za Sztuką podążają inni pełni entuzjazmu artyści, także ci, wywodzący się z grona muzyków. Kierują się w stronę grupy znajdującej się po przeciwnej stronie obrazu, gdzie główną rolę odgrywają dziwne postaci – widma, zabierające ze sobą spotkane na własnej drodze osoby. Postać w masce „doktora plagi” ma tu wymiar symboliczny – to uosobienie Pandemii. Akcja rozgrywa się niemalże jak na teatralnej scenie w realiach karnawału weneckiego.
Postać Pandemii przewija się także jako niechciana Muza w pracowni artysty, zamiarem jej jest bowiem narzucenie własnej wizji życia. Chce ona pozostać w dialogu z artystą, który w rezultacie musi znieść jej obecność – maluje jej portret. W innej pracy, Pandemia wyobrażona jest jako dziewczyna muzykująca na udziwnionym instrumencie, budzi przerażenie swą obecnością. Zadać można pytanie – czyż tu nie wkradła się fałszywa nuta Pandemii? Kolejnym wyobrażeniem Pandemii jest kobieta w koronie upiętej z rękawic. Podaje widzowi maseczkę a na jej twarzy dostrzec można ironiczny uśmiech.
Wśród prezentowanych prac znajdują się kompozycje odnoszące się do przemijania i zadumy. Pojawia się motyw zastygłego miasta z głowami – maskami i elementy unoszących się szat („Ponadczasowe I i II”). Próbą ukazania pustki i niezastąpionej wartości muzyki jest motyw pianistki, dedykującej swój koncert fortepianowy tym, których wśród nas zabrakło („Concerto per pianoforte in memoria di coloro che sono morti”). Czas pandemii, w którym przyszło nam żyć zostanie z pewnością w naszej pamięci na długo. Wyrażam nadzieję, że niebawem nadejdzie lepsze jutro.

Dziękuję Paniom: Lidii Reflandowskiej-Jagielskiej – dyrektor MBP, Emilii Rybus – komisarz wystawy, Agnieszce Kaczmarek – komisarz wystawy, Karolinie Kowalczyk– komisarz wystawy, Patrycji Podolskiej – twórczyni wystawy online za możliwość zorganizowania wystawy w Galerii Miejskiej Biblioteki Publicznej w Zduńskiej Woli i okazaną pomoc w montażu prac plastycznych.

Tekst i fot.: Marzena Sroczyńska-Gudajczyk